#CWC2011

It’s cricket time! India, Sri Lanka en Bangladesh organiseren in februari en maart samen het WK cricket 2011. En Nederland doet mee. Trending in Nederland zal het waarschijnlijk niet worden, maar het is toch de meest bekeken sport ter wereld. Na voetbal. Hashtag? #CWC2011. Cricket. Saai zegt u? Dacht het niet…

Rommelnootmarketing

Ik krijg borrelnoten bij mijn bier. Dat zouden meer kroegen moeten doen. Maar dan wel echte borrelnoten, zoals in de reclame. Hier is moeder natuur niet aan te pas gekomen.

Tipping point

Het is een designbar. Vooral de mensen. Vorm voor inhoud. Het publiek is onderling inwisselbaar en kijkt zo verveeld mogelijk. Ik pas me moeiteloos aan. De DJ is de enige die opvalt. Hij heeft het wel naar zijn zin. 

Mijn overbuurman

De overbuurman is een intrigerende man. Hij staat in de deuropening. Benen wijd, handen in zijn zakken. Zijn ogen gaan langzaam van links naar rechts. Zo scant hij de hele straat. Met zijn gele zonnebril en zijn sloffen.

Casuaris in 2010 was ‘awesome’

The Blog-Health-o-Meter™ van Wordpress zegt: “This blog is doing awesome!” Vooral dankzij ruim 2000 views sinds mijn eerste blog in juli. Dus… jullie bedankt voor het lezen! Veel meer verwonderingen en verhalen in 2011, dus blijf erbij!

Incredible India

India. Het land waar alle kleuren en geuren vandaan komen. ‘Bamboozling. Love it or loathe it’, zegt Lonely Planet. I’m loving it. Het doolhof van de nauwe, overbevolkte steegjes van Oud Delhi. De ontelbare riksja’s, fietsen, rokende bussen en vrachtwagens weten elkaar feilloos te ontwijken. De heilige koe kijkt niet op of om.

The Ashes

Stel je bent een Amerikaans meisje uit Westfield, Massachusetts. Je heet Ashley of iets vergelijkbaars. Je zit op Twitter onder de naam @theashes. Gewoon omdat @ashley al bezet is. Of omdat je vriendje je zo noemt. Al ruim twee jaar werkt dat prima. Je aanhang groeit gestaag naar zo’n 300 volgers. Tot een willekeurige donderdag…

Beroepsgeheim

Ik ben bij de huisarts. Ik kom niet vaak bij de huisarts. En ook niet graag. Maar nu moet ik. Ik heb een verwijsbrief nodig voor een routinecheck in het ziekenhuis. Niets meer en niets minder. Twee minuten gok ik, los van de wachttijd…

No shit, Sherlock

Glasgerinkel. Hard en dichtbij. Ik trek de gordijnen open en zie meer burenhoofden tussen de gordijnen. Wordt er ergens ingebroken? Ik stap de straat op. Ik ben wederom niet de enige. Heerlijk die sociale controle.

Battle at Kruger

We zijn het kamp nog niet uit of we stuiten op een kudde buffels, in het nauw gedreven door een troep hongerige leeuwen. De leeuwen selecteren feilloos de zwakste buffel en drijven hem weg van de groep. Naar de waterkant. Gebitten en klauwen zinken diep in het ongelukkige beest.