Tipping point

Het is een designbar. Vooral de mensen. Vorm voor inhoud. Het publiek is onderling inwisselbaar en kijkt zo verveeld mogelijk. Ik pas me moeiteloos aan. De DJ is de enige die opvalt. Hij heeft het wel naar zijn zin. 

Hij is in de 40. Dun, ingevallen kop. Zoals je ze eigenlijk alleen bij SBS6 op zondagavond ziet in ‘weer een opmerkelijke documentaire’ van Pepijn Bierenbroodspot.

Hij staat achter een uitklaptafeltje aan de bar. Zijn dubbeldeks cd-speler, mixpaneel en vuistdikke map met zelfgebrande cd’s hebben zijn volledige aandacht. Hij is onrustig. Een combinatie van Parkinson, ADHD en afkickverschijnselen lijkt hem parten te spelen.

Zijn linkerhand vliegt zenuwachtig op en neer door de map met cd’s, zijn rechterhand friemelt onnodig vaak aan de knoppen, zijn hoofd beweegt heftig (niet per se op de muziek) en zijn benen lijken elk moment dubbel te klappen. Ik heb het druk met kijken.

De afkickverschijnselen zijn niet van de drank. Hij zit op een gemiddelde van ‘ein großes Bier’ elke twee, drie nummers. Hij gaat er steeds beter van draaien. Personal Jesus in de versie van Johnny Cash, The Killers, Steve Winwood met een heerlijke beat…

Atomic Kitten!?

Everyone has a tipping point. Time to go.

Één reactie Voeg uw reactie toe

  1. Jan Cramer schreef:

    Leuk verhaal en mooie observatie uit het swingende Berlijn. Dit Tipping point is nog eens wat anders dan het Check point (Charley)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s