Gefrituurde driehoek

We hadden al gehoord dat Iraniërs bijzonder gastvrij en vriendelijk zijn. Dat is zo. Bijna in het extreme.

Op straat in Teheran word je, als je ook maar even stilstaat en twijfelend rondkijkt, direct aangesproken. “Can I help you?” Tegenovergesteld, als je met een stevig tempo op je doel afgaat, word je er vriendelijk op gewezen dat je net zomaar de oudste bank van Iran voorbijloopt. Dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn.

Een kort praatje hoort er bij iedereen wel bij. Op straat, aan lange tafels in een Iraans restaurant, in de metro, bij de Iraanse versie van food truck…

Wij staan voor die food truck. We willen wat eten. In de food truck staat een oudere dame een driehoek te frituren in een pan met olie. Geen idee wat het is, ons Farsi is nog wat roestig. Ook daar is er een man in de buurt die graag een praatje maakt en ons uitlegt wat de gefrituurde driehoek is. Aardappel, groente en ei in deeg.

Klinkt goed. Dus ik probeer de dame van de driehoeken duidelijk te maken dat we er wel een willen bestellen. Dat gaat zomaar niet. Want de man die ons net aanspreekt, staat erop dat hij de driehoek voor ons koopt.

Om een grove culturele misser te voorkomen, sla ik zijn aanbod op z’n minst drie keer af. Maar hij is niet te vermurwen. Hij moet en zal voor ons een gefrituurde driehoek kopen.

“Mamnūnam.”

Heerlijk! Vooral in combinatie met een glas versgeperst granaatappelsap.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s